اصلاحات پارامتری بهینه در سیستم‌های بازنشستگی عمومی
کد مقاله : 1017-IAC1
نویسندگان:
شیوا مهدی پور قبادلو *1، امین حسن‌زاده2
1خیابان آزادی، جنب بیمارستان ارتش، خیابان شهید فتحیوند، کوچه حسن نوعدوست پلاک 12
2عضو هیئت عملی گروه بیم‌سنجی، دانشگاه شهید بهشتی
چکیده مقاله:
در چند دهه‌ی اخیر، بحث در ماهیت و اصلاح سیستم‌های بازنشستگی عمومی با نظام تأمین مالی درامد- هزینه ، در دنیا اوج گرفته است و کشور‌های مختلف به منظور وفق سیستم با تغییرات اجتماعی، اقتصادی و روند جمعیتی در سیستم بازنشستگی خود اصلاحاتی اعمال کرده‌اند. یکی از انواع اصلاحاتی که در سال‌های اخیر مورد توجه بوده، سازوکار متعادل خودکار است. هر سازوکاری زمانی که ریسک‌های جمعیتی مانند، کاهش نیروی کار و ریسک‌های اقتصادی مانند کسری مالی، به دلیل عملکرد بازار‌های مالی، وجود داشته باشد، برای حفظ نقدینگی و پایداری سیستم در بلندمدت اعمال می‌شود.
هدف از این مقاله، مطالعه‌ی سازوکار متعادل خودکاری است که با تغییر پارامتر‌های ضروری نظام تأمین مالی درامد-هزینه از جمله سن بازنشستگی نرمال، نرخ کسور حق بیمه و شاخص‌بندی حقوق بازنشستگی، سطحی از نقدینگی و پایداری سیستم را تضمین می‌کند. به عبارت دیگر، این سازوکار به صورت مسئله بهینه‌سازی غیر‌خطی تعریف شده است که با تعیین مقادیر بهینه‌ی پارامتر‌‌های ضروری در بلند‌مدت و با ارزیابی تغییرات جمعیتی، تعادل را میان منابع درامدی و مصارف سالانه چنین سیستم‌هایی حفظ می‌کند.
سیستم بازنشستگی سازمان تأمین اجتماعی ایران با نظام تأمین مالی درامد-هزینه، از جمله سیستم‌هایی است که تحت تأثیر تغییرات اجتماعی-اقتصادی و روند جمعیتی پیش‌روست. برای بررسی نحوه عملکرد سازوکار مورد مطالعه در این پژوهش، با در نظر گرفتن مفروضاتی، سازوکار مذکور، بر داده‌ها و اطلاعاتی از ساختار جمعیتی و اقتصادی ایران و برخی از قوانین بازنشستگی سازمان تأمین اجتماعی ایران اعمال شده است که نتایج بدست آمده حاکی از بحران و کسری مالی و اهمیت اصلاحات پارامتری در سیستم بازنشستگی سازمان است.
کلیدواژه ها:
اﺻﻼﺣﺎتﭘﺎراﻣﺘﺮی، ﺑﻬﯿﻨﻪﺳﺎزی، ﭘﺎﯾﺪاری، ﺗﻌﺎدل ﺑﯿﻢسنجی، سیستم‌های ﺑﺎزنشستگی عمومی، ﺳﺎزوﮐﺎر ﻣﺘﻌﺎدلﺧﻮدﮐﺎر
وضعیت : چکیده برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است